[...

Ο.:Δεν κάνει κρύο, κυρία μου, σιγά, αν κρυώνετε κουμπώστε το φουσκωτό σας μπουφάν μέχρι πάνω και θα είστε μια χαρά, νέα είστε. Εγώ ογδοντατεσσάρων χρονών και πρόβλημα κανένα δεν έχω, και ποτέ δεν είχα.

Κ.:Μπράβο σας, να έχετε την υγεία σας, αλλά δεν έχουν όλα να κάνουν με την ηλικία.

Ρ.:Αυτό δεν είναι κρύο, να δείτε εμείς που τα παιδιά πηγαίναν σχολείο μέχρι δέκα βαθμούς κάτω το μηδέν.

Κ.:Από που είστε;

Ρ.:Ουκρανία.

Ο.:Αν γκρινιάζουμε, μετά όταν γερνάμε έχουμε προβλήματα. Ωχ το ένα και ωχ το άλλο. Εγώ μια ζωή δεν άφησα να με προβληματίσει τίποτα, και ωχ πεινάω και ωχ κρυώνω, και δείτε πως κρατιέμαι, ογδοντατεσσάρων χρονών.

Κ.:Εντάξει, αλλά είναι και οι συνθήκες, η διατροφή, τότε ζούσατε πιο υγιεινά...

Ο.:Δεν είναι, αν ο άνθρωπος δε σκιάζεται ζει μέχρι βαθιά γεράματα, άμα αγχωνόμαστε, εγώ τρία παιδιά και δύο εγγόνια έχω, δουλεύω από τα είκοσί μου χρόνια, πρώτα κουβαλούσα στην οικοδομή. Από που είστε εσείς;

(κατεβαίνει η Ρ.)

Κ.:Καταγωγή από Σμύρνη.

Ο.:Οι καλύτεροι άνθρωποι, οι μικρασιάτες.

...]