Όταν ο ήλιος πέφτει πάνω στα παράθυρα του τρένου, τότε μια γραμμή από τετράγωνα φωτός προβάλλονται δίπλα στις ράγες, πάνω στα φυτά, στις στάνες, στα κάγκελα, στους βράχους, στις πλαγιές που κόβονται από τις πανύψηλες γέφυρες που ενώνουν τα τούνελ με τα τοξωτά παράθυρα για να βλέπουν οι επιβάτες τα Τέμπη ίσα ίσα για ένα καρέ. Τα φωτεινά τετραγωνάκια τρέχουνε καταχαρούμενα μέχρι που λεπταίνουν και λεπταίνουν καθώς στρίβουν οι ράγες και στο τέλος εξαφανίζονται.

Μια αγελάδα μασουλάει χορτάρι σε ένα βουκολικό τοπίο φρέσκου γρασιδιού και καμμένων θάμνων. Μόνο εγώ και μία γριά κοιτούσαμε με αγωνία τα έργα στο Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών, τις πολυώροφες ανισόπεδες διασταυρώσεις και το φρέσκο τσιμέντο.